Een laatste (trouw)wens

Op de dag dat Marian en Freddy 44 jaar getrouwd zijn is het weer wisselvallig, net zoals hun leven op dat moment wisselvallig is.

voor de kapel

bij de Waalbrug

Want beide zijn ziek, erg ziek. Freddy is dat al een hele tijd, maar ook Marian zal helaas binnen afzienbare tijd afscheid van het leven moeten nemen. Daarom mailde Freddy mij kort voor hun trouwdag de volgende vraag: Kunnen wij op onze 44e trouwdag nogmaals Ja tegen elkaar zeggen. Dit omdat we zoveel van elkaar houden en omdat we de 45 jaar zeer waarschijnlijk niet gaan halen.

Op zo’n vraag kan ik alleen maar ja zeggen en alles in werking zetten om dit voor dit stel mogelijk te maken. Het ZZG (zorg)team Lankforst/Tolhuis Nijmegen van dit echtpaar heeft hierbij het voortouw genomen en daarbij de Stichting Ambulance Wens http://www.ambulancewens.nl om hulp gevraagd. Er waren immers niet één maar twee ambulances nodig!
Een wens van de bruidegom was om op een echte Nijmeegse trouwlocatie te trouwen. Gelukkig is de Valkhof vereniging http://www.valkhof.nl bereid om hun mooie kapel open te stellen voor dit speciale verzoek.
Er zijn prachtige bloemversieringen, een echt boeket en een corsage, een fotograaf om alles vast te leggen, en zo gaan de verrassingen nog even door.

in de kapel

handen

omdat er liefde bestaat

Met veel plezier en liefde kon ik hun toespraak schrijven, want naast het verdriet en de ziekte deelt dit bruidspaar ook heel veel plezier en levensgeluk, ondanks de moeilijke tijden.

Het wordt een ceremonie met een lach en een traan (en mijn zakdoekje, met opdruk, voor Marian was te mooi om te gebruiken, vond zij…..). We sluiten de ceremonie af met het vastmaken van een special liefdesslotje, met hun namen en trouwdatum erop gegraveerd, aan de balustrade bij de kapel met uitzicht op de Waalbrug. De wensambulances zijn vervolgens, weer op weg naar huis, eerst langs de Waal gereden en daar is het sleuteltje in de Waal gegooid, zodat hun liefde voor altijd aanwezig mag blijven.

slotje

wensambulancesslotje aan balustadeWij waren het allemaal unaniem eens. Dit was een dag waar het vooral om liefde en geluk ging, ziekte en verdriet waren voor even op de achtergrond! Genoten hebben we met zijn allen van deze toch wel zeer bijzondere herbevestiging van dit, weliswaar zieke, maar zeer gelukkige bruidspaar.

op handen gedragen

One Response to “Een laatste (trouw)wens”

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.